Load Balance کردن (متعادل سازی لود) متعادل ساختن لود یکی از مهم ترین موارد در بسیاری از سناریو ها که حجم زیادی ترافیک وجود دارد است. Nginx به سادگی به عنوان Load balancer پیکربندی می شود تا ترافیک وب را جمع کند و بین چندین وب سرور پخش نماید و خروجی را استخراج کند. NGINX صفحات ایستا (static) را خودش پردازش می کند و صفحات پویا (Dynamic) را به وب سرور مناسب ارسال می کند. Load balancing منجر به بهبود سرعت وب سایت می شود، بدون این که هیچ گونه سرباری برای منابع ایجاد کند. با پیکربندی Caching در NGINX می توانیم Load Balancer را به گونه ای پیکربندی کنیم که تاخیر را کاهش و کارایی را افزایش دهیم. در مقابل Apache مکانیزم load balance ندارد که از load balancer های ثالث می توان برای آن استفاده کرد. البته NGINX از آنجایی که Load Balancer است، می تواند در کنار Apache مورد استفاده قرار گیرد. استفاده از NGINX و Apache با هم بالاتر گفتیم که NGINX یک Load Balancer بسیار قدرتمند است که می تواند با انواع وب سرور ها ترکیب شود و وظیفه بالانس لود را بر عهده گیرد. بنابراین می توانیم Apache و NGINX را کنار هم استفاده کنیم. یکی از بهترین رویکرد ها برای وب سرور ها قرار دادن NGINX در جلوی Apache و استفاده از آن به عنوان reverse proxy است. در این صورت درخواست های ایستا (static) که به سرور ارسال می شوند را NGINX پردازش می کند و در مقابل درخواست های Dynamic (پویا) از طرف NGINX به Apache ارسال می شوند و بعد از پردازش به وسیله Apache به NGINX بر می گردند و NGINX نیز نتیجه را به کاربر می دهد (در قسمت قبلی آموزش دیدیم که پردازش درخواست های Dynamic این دو وب سرور تفاوت چندانی با هم نداشت). این رویکرد برای صاحبان وب سایت هایی مناسب است که می خواهند برخی از درخواست ها به Apache را از طریق NGINX پاسخ دهند و در مقابل از قابلیت های متعدد Apache استفاده کنند. نتیجه گیری در این آموزش به مهم ترین تفاوت های این دو وب سرور قدرتمند پرداختیم. در حقیقت انتخاب وب سرور به نیاز های شما بستگی دارد. مهم تر از انتخاب وب سرور، دانش شما از پیکربندی صحیح وب سرور است که از قابلیت های مهم وب سرور به بهترین نحو استفاده شود.
