سرویس اینترنت غیر حجمی چه تفاوتی با سرویس اینترنت حجمی دارد؟

سرویس اینترنت غیر حجمی چه تفاوتی با سرویس اینترنت حجمی دارد؟

1397-05-19

پیش از آنکه به تفاوت اینترنت غیر حجمی با اینترنت حجمی بپردازیم ، باید با انواع اینترنت حجمی و دسته بندی آن ها آشنا شویم.

اگر قصد دسته بندی سرویس های اینترنتی حجمی با توجه به رویکردی که هر سرویس به میزان تبادل اطلاعات دارد را داشته باشیم، این رویکرد را می توان در دو دسته تقسیم بندی کرد:

اینترنت با حجم تبادل ارتباط محدود : در این سرویس ، مشترک قادر است به اندازه حجم توافق شده به تبادل اطلاعات بپردازد.

اینترنت نامحدود: در سرویس اینترنت نامحدود ، مشترک می تواند به تبادل اطلاعات بدون محدودیت حجمی بپردازد.

در این دسته بندی ، ملاک میزان حجم مورد توافق بین مشترک و شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنت می باشد . بنابراین سرویس اینترنت پرسرعت به دو دسته اینترنت نامحدود و اینترنت محدود دسته بندی می شود.

اینترنت غیر حجمی:

سرویس های غیر حجمی با سرعت های 512 کیلو بیت بر ثانیه ، 1، 2، 4 ، 8 و16 مگا بیت بر ثانیه ، برای مشترکین ارائه می شوند. 

نکته بسیار مهمی که درباره سرویس اینترنت غیر حجمی وجود دارد، این است که در این سرویس شرکت ارائه دهنده متعهد می شود که سرعت اسمی عنوان شده در نام طرح را به مشتری ارئه کند.

آیا سرویس اینترنت غیر حجمی همان اینترنت نامحدود می باشد؟

با توجه به تعریف اینترنت نامحدود که در آن اعلام می شود که مشترک قادر به تبادل حجم نامحدود است ، شاید برای بسیاری این سوال پیش بیاید که در سرویس اینترنت غیر حجمی نیز ، میزان حجم تبادل اطلاعات آزاد است. اما باید بدانید که این دو سرویس با یکدیگر تفاوت دارند. در اینترنت نامحدود مشترک می تواند در بازه زمانی قرارداد نامحدود تبادل اطلاعات داشته باشد و پس از پایان زمان قرارداد است که ارتباط مشترک قطع می شود.

اما در سرویس اینترنت غیر حجمی ، برای هر طرح علاوه مدت دوره ، حجم ترافیک داخلی و ترافیک بین المللی نیز در نظر گرفته می شود. در صورتی که مشترک از حجم تعریف شده طرح عبور کند ، به جای آنکه ارتباط او قطع شود ، سرعت پایه 128 کیلو بیت بر ثانیه برای او در نظر گرفته می شود و تا پایان مدت زمان دوره می تواند با سرعت پایه از سرویس خود استفاده کند یا اقدان به خرید حجم اضافی کند.

برای درک بهتر سروی اینترنت غیر حجمی ، با اصطلاحات زیر آشنا شوید:

FUP:  آستانه مصرف یا FUP که مخفف عبارت (Fair usage policy)  می باشد، حداکثر میزان ترافیک قابل استفاده توافق شده در یک دوره و با همان سرعت خریداری شده می باشد.

ترافیک داخلی: منظور از ترافیک داخلی ، هر ترافیک یا میزبانی وب داخلی است. یعنی سایت ها و اپلیکیشن هایی که سرور یا مرکز داده آن در داخل کشور می باشد جز ترافیک داخلی محسوب می شوند.

ترافیک بین المللی: هر ترافیک یا میزبانی خارجی است . یعنی سایت ها و اپلیکیشن هایی که سرور آن در خارج از کشور می باشد. مانند اینستگرام  و تلگرام

لازم به ذکر است که ترافیک بین المللی 2 برابر مصرف هر گیگ از ترافیک داخلی محاسبه می شود.